تبلیغات
درمان اعتیاد و همسفران - مصاحبه
 
درمان اعتیاد و همسفران
بیائید این آتش ویرانگر را مهار نمائیم!
پنجشنبه 30 آبان 1392 :: نویسنده : بنفشه

                                            هدف ما قهرمانی تیم راگبی کنگره ۶۰ در ایران است

توانایی های افراد رهایی یافته از اعتیاد را نباید دست کم گرفت

راگبی در کشور ما یک رشته ورزشی کمتر شناخته شده است، حال اگر نام راگبی با نام یکی از تشکل های مردم نهادی که در راستای بهبودی از اعتیاد فعالیت می کند همراه شود، جذابیت ماجرا برای اهالی ورزش دوچندان می شود و این اتفاق در مورد تیم راگبی کنگره ۶۰ افتاده است ...

راگبی در کشور ما  یک رشته ورزشی کمتر شناخته شده است به گونه ای که بسیاری از علاقه مندان ورزش حتی نمی دانند در ایران مسابقات راگبی برگزار می شود، از این رو صحبت در مورد راگبی برای ورزش دوستان و علاقه مندان به این رشته جالب توجه است. حال اگر نام راگبی با نام یکی از تشکلهای مردم نهادی که در راستای بهبودی از اعتیاد فعالیت می کند همراه شود، جذابیت ماجرا برای اهالی ورزش دوچندان می شود و این اتفاق در مورد تیم راگبی کنگره ۶۰ افتاده است. دعوت از رئیس هیات راگبی استان تهران در ابتدا برای گفتگو در مورد راگبی بود اما وقتی بحث آغاز شد با توجه به سوابق و مسئولیتهای ایشان در NGO  کنگره ۶۰ دامنه گفتگو به شناخت این تشکل و نقش ورزش در رهایی از اعتیاد کشیده شد. مجید سلامی علاوه بر ریاست هیات راگبی استان تهران، سرپرست تیم راگبی کنگره ۶۰ و جانشین دبیرکل این تشکل مردم نهاد است. گفتگو با فردی که از بیراهه های تاریک اعتیاد به مسیر روشن رهایی، سلامتی و ورزش گام برداشته جذابیت کم نظیری دارد که شما را به تجربه کردن آن دعوت می کنیم.

* آقای سلامی ضمن عرض خیر مقدم، لطفا بیوگرافی و شرح مختصری از فعالیتها و مسئولیتهای  خود در راگبی و کنگره ۶۰ بیان کنید؟
- من مجید سلامی رئیس هیات راگبی استان تهران و سرپرست باشگاه راگبی کنگره ۶۰ هستم. در کنگره ۶۰ که یک سازمان مردم نهاد با هدف رهایی از اعتیاد است بنده جزو هیات قانون گذاران یا مطابق آنچه در این سازمان مردم نهاد  نامگذاری شده جزو هیات ۱۴ نفره دیدبانان هستم، به علاوه جانشین دبیرکل این سازمان مردم نهاد هستم. اینها که عرض شد مسئولیتهای من است اما این مسئولیتها برای من تنها از جنبه خدمت گذاری به جامعه ورزش، علاقه مندان به رشته راگبی  و مصرف کنندگانی که به رهایی از اعتیاد تمایل دارند با ارزش است و در درجه اول به این مفتخرم که بتوانم خدمتگذار کوچکی برای ورزش کشور و همچنین بیماران در حال بهبود باشم.

* از صحبتهای شما این طور برداشت کردم که در سازمان مردم نهاد کنگره ۶۰ سلسله مراتب خاصی حاکم است، لطفا در مورد این سلسله مراتب توضیح دهید؟
- مسئولیت قانونگذاری در این جمعیت به عهده یک هسته مرکزی ۱۴ نفره  است که همان طور که عرض کردم به آنها دیدبان می گوییم و من هم یکی از آنها هستم. این ۱۴ نفر کسانی هستند که زمانی خودشان مصرف کننده بودند. یعنی مصرف کنندگانی که مراحل رهایی خود را دراین تشکل پشت سر گذاشته اند. اگر بخواهیم وظایف این ۱۴ نفر را در یک سازمان معادل سازی کنیم می توانیم به آنها هیات مدیره کنگره ۶۰ بگوییم که در واقع تصمیم سازی و تصمیم گیری در هیات دیدبانان صورت می گیرد. در هسته مرکزی کارها تقسیم شده است. هر کدام از این ۱۴ نفر مسئولیت برخی شعب و اجزاء مختلف جمعیت را به عهده دارند و مثلا من مسئول شعبه آکادمی، مشهد، شهر ری ، سمنان و رشت هستم. بعد از دیدبانان تقسیم کار به گونه ای است که افرادی تحت عنوان ایجنتی شعب را به عهده دارند و معمولا در هر شعبه ای ۷ مرزبان تحت راهنمایی ایجنت انجام وظیفه می کنند. ایجنت ها  در واقع رابط بین مرزبانان و دیدبانان هستند.

* لطفا در مورد روشی که کنگره ۶۰ برای رهایی از اعتیاد پیشنهاد می کند، توضیح دهید؟
- برای رهایی از اعتیاد افرادی که مستقیما با فرد متقاضی روبرو هستند راهنماهای مورد تایید ما هستند و صد البته رسیدن به شرایط راهنمایی هم اقتضائات خود را دارد. ما در کنگره ۶۰ سقوط آزاد یا قطع یکباره مصرف را در روش پیشنهادی خود نداریم. روش کنگره ۶۰ DST  (کاهش تدریجی)می باشد که داروی مصرفی در حال حاضر همان شربت اپیون (شربت تریاک، ot) مورد تایید وزارت بهداشت است و کاهش پلکانی مقدار مصرف در مدت زمان مشخص، تا رسیدن به نقطه رهایی کامل ادامه می یابد. این کار تحت نظارت راهنماهای مورد تایید ما انجام می شود و مدت زمان آن معمولا حدود ۱۱ ماه است. لازم به ذکر است که شربت مورد نظر در مراکز مجاز مورد تایید وزارت بهداشت یا کلینیک های درمان اعتیاد تحویل داده  می شود و ما در کنگره ۶۰ دخالتی در این کار نداریم وتنها بیماران خواستار رهایی از اعتیاد را به این مراکز معرفی می کنیم.



* برخی از تشکلهای دیگری که در زمینه بهبودی از اعتیاد فعالیت می کنند به ترک پلکانی مورد تایید شما باور ندارند و بهترین راه رهایی از عوارض جسمی اعتیاد را قطع یکباره مصرف می دانند. آیا شما روش تدریجی را بهترین روش می دانید؟
- جمعیت کنگره ۶۰ به عنوان یک تشکل مردم نهاد فعال در امر کاهش آسیب های اجتماعی از اعتیاد، نظری در مورد سایر تشکلهایی که در این زمینه فعال هستند (با احترام به تمام این تشکلها) ندارد و در بحثهای مربوط به رد یا تایید آنها شرکت نمی کند. ما به عنوان یک تشکل هیچگاه روش خود را بهترین نمی نامیم چرا که موجب ایجاد برخی سوء تفاهم ها و اختلاف نظرها می شود که ما را از هدف اصلی خود دور می کند. تنها ادعای ما این است که روش ما می تواند در صورت رعایت اصولی که به آن معتقدیم در بهبودی از اعتیاد موثر باشد و برای اثبات آن شواهد غیرقابل انکاری نیز داریم. یک نکته را باید مورد شفاف سازی قرار دهم. علت اینکه کنگره ۶۰ به ترک پلکانی اعتیاد باور دارد این است که عوارض و تبعات منفی قطع یکباره مصرف را بیشتر از فواید آن می داند. به علاوه ما معتقدیم برای فعال سازی سیستم تسکین دهنده درد طبیعی بدن باید به هر فرد مصرف کننده، که این سیستم را با مصرف مواد مخدر به حالت تعطیل درآورده است فرصت لازم داده شود. علم امروزی نیز وجود چنین سیستمی که نوعی مسکن طبیعی در و همین طور تولید مواد شبه افیونی بدن تولید می کند را مورد تایید قرار می دهد و ما معتقدیم این سیستم برای فعال سازی مجدد خود با برنامه DST ما – به طور نسبی - هماهنگ عمل می کند.

* در روش قطع مصرف تدریجی دقیقا چه اتفاقی در بدن یک مصرق کننده می افتد؟
- بدن انسان یک سیستم ضد درد طبیعی و خدادادی دارد که این سیستم قوی ترین مسکن ها را تولید می کند. مشابه ترکیباتی که در تریاک وجود دارد در بدن انسان به طور ارگانیک تولید می شود اما مقدار آن به حدی نیست که ایجاد سرخوشی و به اصطلاح نشئه کند. وقتی یک فرد مواد مخدر مصرف می کند یا اگر بخواهیم دقیق تر صحبت کنیم سوء مصرف می کند، مقداری ترکیبات مسکن به بدن اضافه می کند که با توجه به تولیدات طبیعی بدن مقدار مجاز این مواد در بدن از تعادل خارج می شود و اصطلاحا فرد سرخوش یا نشئه می شود. در دوران ابتدایی اعتیاد اگر مقدار مصرف از حدی بالاتر برود فرد به سرعت دچار بدحالی می شود و حتی خطر مرگ او را تهدید می کند چون بدن هم همزمان همان مقدار نرمال مواد خود را تولید می کند و سیستم عصبی انسان ظرفیت هضم این همه ترکیبات ضد درد و سرخوشی آور را ندارد. اما بعد از مدتی که بدن به مصرف مواد مخدر عادت کرد دیگر مواد های طبیعی را تولید نمی کند چون این موادها از بیرون توسط معتاد وارد بدن می شود و دستگاه تولیدی بدن را فلج می کند. دقیقا مشابه این اتفاق در اقتصاد ما هم می افتد و مثلا یک تولید کننده کفش داخلی مشغول فعالیت نرمال خودش است اما وقتی کفش چینی به وفور با قیمت ارزان وارد می شود تولیدکننده داخلی ورشکست می شود و تولیدی اش را تعطیل می کند. طبیعتا این وضعیت نمی تواند به سرعت به حالت اول بازگردد و زمان می برد. تصور کنید واردات کفش چینی متوقف شود و تولیدکننده داخلی هم فرصت و تدارک لازم برای راه اندازی کارگاه خود را نداشته باشد. در این صورت چه اتفاقی می افتد؟ نیاز اقتصادی و فشار تقاضا موجب نابسامانی و اختلال شدید می شود. البته این فقط یک مثال برای روشن تر شدن موضوع است اما همین مثال ساده وضعیت بدن انسان را در زمان ترک ناگهانی به خوبی روشن می کند. در روش ترک تدریجی به بدن این فرصت داده می شود تا سیستم طبیعی مسکن ساز خود را به آرامی بازسازی کند و به حالت طبیعی برگردد. به باور ما نمی توان از یک فرد که پله پله از مسیر اعتیاد بالا رفته خواست با یک سقوط آزاد سلامتی خود را به مخاطره اندازد، با تمام این توضیحات مایلم تاکید کنم کنگره ۶۰ روش های دیگری را نیز که در سایر تشکل های بهبودی از اعتیاد و کلینیک های تخصصی پی گیری می شود تایید یا تکذیب نمی کند.

* بعد از قطع مصرف چه برنامه ای برای بهبود مصرف کنندگان مواد مخدر دارید؟
- ما معتقدیم برای درمان بیماری اعتیاد باید سه وجه جسم، روان و جهان بینی فرد بیمار مورد درمان و بازیابی قرار گیرد. به باور ما جسم و روان قرابت زیادی با هم دارند و با درمان جسم، روان نیز تا حدود قابل قبولی رو به بهبود می رود اما شرط این موضوع آن است که جهان بینی فرد نیز مورد بازبینی قرار گیرد. در همان دوره ۱۱ ماهه که سفر اول فرد بیمار آغاز می شود همراه با کاهش مصرف تدریجی شرکت در کلاس های گروه درمانی برای تغییر در باورهای فرد آغاز می شود و این روندی است که به صورتهای مختلف اعم از شرکت در جلسات و کارگاه های آموزشی ادامه می یابد. در میان ما این طور عنوان می شود که قطع سوء مصرف مواد مخدر جزء ازرهایی  از اعتیاد است و بخش اعظم برنامه ریزی درمان به تغییر جهان بینی فرد بیمار اختصاص دارد. در کنگره ۶۰ تغییر نگرش فرد بیمار به جهان پیرامون خود تحت ۱۴ وادی یا  تعریف شده است که آشنایی با این ۱۴ وادی می تواند تحولات عظیمی در جهان بینی فرد ایجاد کند و نگرش فرد را به جهان پیرامون خود به تعادل و سلامت بازگرداند.

*قبل از ورود به بحث ۱۴ وادی، مایلم سوال کنم ورزش در روش پیشنهادی کنگره ۶۰ برای رهایی از اعتیاد چه نقشی دارد؟ و با همین سوال به چگونگی علاقه مندی شما به رشته راگبی و تیمداری کنگره ۶۰ در رشته راگبی ورود کنیم.
- در روش پیشنهادی کنگره ۶۰ برای درمان اعتیاد ورزش نقش ویژه ای دارد و از این نظر کنگره ۶۰ بین سایر تشکلهای فعال در امر رهایی از اعتیاد جایگاهی خاص برخوردار است به گونه ای که شما شاهد حضور و فعالیت هیچ تشکلی در ورزش به صورتی که کنگره ۶۰ در آن حضور و فعالیت دارد نیستید. اگر به پارک طالقانی در اتوبان شهید حقانی (روبروی موزه جنگ)  مراجعه کنید متوجه خواهید شد که کنگره ۶۰ چقدر در ورزش فعال است. در این پارک که محل تجمع ورزشکاران جمعیت ما است رشته های ورزشی متنوعی شامل باستانی، دارت، شطرنج، تنیس روی میز، والیبال، بسکتبال، فوتسال و تیر و کمان توسط اعضای جمعیت پیگیری می شود و در بسیاری از این رشته ها حضور فعالی در لیگهای کشوری داریم. برای مثال امسال جمعیت ما برگزار کننده لیگ دسته یک تیراندازی با تیر و کمان است و در باستانی و والیبال هم در لیگ حضور داریم. بنابراین هر فردی که مسیر بهبودی از اعتیاد را در کنگره ۶۰ طی می کند باید یک رشته ورزشی را با کمک راهنمای خود انتخاب کند و در آن رشته فعالیت نماید.

* آیا برای این کار در کنگره ۶۰ اجباری وجود دارد؟
-خیر اجبار خاصی وجود ندارد و به هر فرد پیشنهاد می شود رشته ورزشی مورد علاقه خود را پیگیری نماید و حتی بعضی افراد را دیده ام که این کار را انجام نداده اند اما طبق تجربه اگر فردی در این زمینه اهمال کند و ورزش را در مسیر درمان اعتیاد خود مورد بی توجهی قرار دهد، توفیق چندانی در این مسیر پیدا نمی کند. به هر شکل ورزش یک ستون مهم در روش کنگره ۶۰ برای رهایی از اعتیاد است و اغلب اعضای این جمعیت به این نکته توجه لازم را دارند.

* لطفا داستان تشکیل تیم راگبی کنگره ۶۰ را بیان کنید، چون به نظر بسیاری از کسانی که آشنایی چندانی با این رشته ندارند، راگبی یک ورزش سنگین است و فعالیت در این رشته نیازمند شرایط جسمانی خاصی است که با شرایط جسمانی رهایافتگان چندان سنخیتی ندارد؟
- اینکه ورزش راگبی یک ورزش سنگین است و آمادگی جسمی فوق العاده ای طلب می کند کاملا درست است اما توانایی های افراد رهایی یافته از اعتیاد را نباید دست کم گرفت. توانایی های چنین افرادی خارق العاده است و فعالیت تیم راگبی ۶۰ که از همین عزیزان تغذیه می شود نیز موید همین مساله است. سال ۱۳۸۴ بود که روزی در دفتر مرکزی جمعیت بودیم و فردی به ما مراجعه کرد و در مورد کار ما اظهار کنجکاوی نمود. ما هم گفتیم جمعیتی هستیم که در درمان اعتیاد فعالیت می کنیم. بعد از توضیحات ما این فرد که نامش بهروز عناوچه ای و از مربیان سرشناس راگبی کشور است گفت من چطور می توانم به شما کمک کنم. ما هم از کارش پرسیدیم و او گفت مربی راگبی است. به او گفتیم کار ما به گونه ای است که به دنبال اهداف و منافع مادی نیستیم و اگر می خواهد در کنار ما باشد و به ما کمک کند باید برای هدفی غیر از منافع مادی این کار را انجام دهد. ایشان هم گفت اصلا هدف مادی ندارد و برای دل خودش و برای رضای خدا می خواهد به ما کمک کند. تا آن روز ما با راگبی آشنایی چندانی نداشتیم و حتی نمی دانستیم توپ راگبی چه شکلی است! اما از همان لحظه فکر تشکیل تیم راگبی کنگره ۶۰ در ذهن ما شکل گرفت. در ابتدا بازیکنان ما در همان پارک طالقانی روی آسفالت تمرین می کردند ولی این ورزش پربرخورد است و بچه ها آسیب می دیدند. بعد از مدتی آقای عناوچه ای ورزشگاه شیرودی را برای تمرین گرفتند و کار به تدریج بهتر شد. از حدود ۵ سال گذشته تاکنون هم در زمین شماره ۴ مجموعه آزادی تمرین می کنیم. البته در ابتدا تیم ما زنگ تفریح بود و با تیمهای مختلف که بازی می کرد گل های زیادی می خوردیم اما الان این تیم به گونه ای پیشرفت کرده که یکی از تیمهای مطرح کشور است و در لیگ حضور شایسته ای دارد. طی سالهای گذشته یک مقام پنجمی لیگ را هم کسب کرده ایم که با شرایطی که عرض کردم یک موفقیت بزرگ است و برای ما ارزش قهرمانی جهان را دارد البته هدف و تلاش ما در این راستا که تیم راگبی کنگره ۶۰ قهرمان ایران شود و مطمئنا این مهم با تلاش و همت بچه های تیم قابل تحقق است.
پایان بخش اول......

مصاحبه آقای سلامی (قسمت دوم)



نگاه سایر تیمهای لیگ راگبی به تیم راگبی کنگره ۶۰ چگونه است؟


من با ذکر یک خاطره به سوال شما جواب می دهم. برای یک دوره از مسابقات که تیم ما هم شرکت داشت من به عنوان سرپرست تیم رفتم به خوابگاه بچه ها سرکشی کنم، خارج از خوابگاه مسئولین تیم شیراز که یکی از تیمهای بسیار خوب کشور است با من مواجه شدند و بعد از آشنایی به من گفتند ما وقتی فهمیدیم تیم راگبی کنگره ۶۰ هم در این مسابقات شرکت دارد خندیدیم! فکر می کردیم یک عده معتادی که ترک کرده اند توان راگبی بازی کردن ندارند و باعث تفریح و مضحکه خواهند بود. اما وقتی با تیم شما بازی کردیم دیدگاهمان به کلی عوض شد. البته تیم ما را برده بودند اما به تعبیر خودشان به سختی توانسته بودند بر تیم ما غلبه کنند و از توان و هماهنگی بچه های ما شوکه شده بودند. در حال حاضر تیم راگبی کنگره ۶۰ با فراز و نشیبهای فراوانی که پشت سر گذاشته در نظر سایر تیمها یک تیم قابل احترام و یک رقیب کاملا جدی و سختکوش است و هیچ تیمی به گذشته بچه های تیم ما توجه نمی کند چرا که عملکرد این تیم در زمین نشان می دهد اثری از دوران تاریک گذشته در این بچه ها نیست. برای اینکه تیم کنگره ۶۰ به شکل امروزی شکل بگیرد زحمات زیادی از ابتدا تاکنون کشیده شده است و ما حتی پیرمرد ۶۰ ساله را که از اعضای جمعیت بود برای تهییج و روحیه دادن به این تیم راه دادیم و برای تیم ما بازی کرد. در اینجا بر خود وظیفه می دانم از زحمات کلیه کسانی که در قالب بازیکن، کادر فنی، تدارکات و غیره برای این زحمت کشیدند و درحال حاضر هم این تلاش ها را برای سرافرازی تیم ادامه می دهند، تشکر کنم.

تعامل شما با مسئولان و دست اندرکاران انجمن راگبی خوب است؟ 


رابطه ما با انجمن راگبی بسیارخوب است و مخصوصا از زمانی که آقای میرزاآقابیگ مسئولیت انجمن را به عهده گرفته اند همکاری نزدیک و مثبتی با ما داشته اند. حتی مسئولیت راگبی تهران را بنده با ابراز علاقه ایشان قبول کردم. من نمی خواهم در اینجا اسامی تک تک افرادی را که در تیم ملی، انجمن راگبی و جاهای دیگر به تیم راگبی کنگره ۶۰ کمک می کنند را بازگو کنم چرا که معتقدم این افراد برای تایید شدن و برده شدن نامشان به کمک ما نیامده اند و اصولا نیازی به این کار ندارند بلکه هدفشان چیزی بالاتر از این حرفها است. در رابطه با بچه های راگبی کنگره ۶۰ فقط یک مساله وجود دارد و آن هم این است که برای دعوت این بچه ها به تیم ملی کمی احتیاط می شود که به نظر من این احتیاط پایه چندان منطقی ندارد. البته این احساس من است و صحبتی در این باره نشنیده ام و مدارکی که رسما این موضوع را تایید کند ندارم، اما احساسم این است که چون این بچه ها زمانی دچار مساله اعتیاد بودند برای دعوت آنها به رده های ملی وسواس به خرج داده می شود. امیدوارم در این مورد هم دیدگاه ها اصلاح شود و واقعیت امروز این بچه ها و آمادگی و عملکرد آنها مورد توجه قرار گیرد و نه گذشته آنها. آقای عناوچه ای یک بار به من گفت باید تیم راگبی کنگره ۶۰ در دنیا معرفی و ثبت شود چون فعالیت و بازی های خوب این تیم واقعا این یک افتخار ملی برای ایران است؛ هم در زمینه ورزش و هم در زمینه بهبودی از اعتیاد. به اعتقاد من صحبت ایشان درست است و هرچه از این تیم حمایت شود افتخار و فایده آن به کل جامعه ما می رسد.




آیا در کنگره ۶۰ راهنماها در مورد ورزش هم به معتادان در حال بهبودی کمک و راهنمایی می دهند؟


ممکن است راهنماها برای انتخاب رشته ورزشی به رهجو مشاوره بدهند اما مشاوره و کمک اصلی راهنمایان ما معطوف به تغییر جهانبینی فرد بیمار است. راهنمایان ما افرادی هستند که مراحل رشد در مسیر بهبودی را به خوبی طی کرده اند و طی یک آزمون متمرکز و سراسری که بی شباهت به کنکور نیست ، در صورت رسیدن به نمره حد نصاب مورد نظر ، برای طی کردن دوره کمک راهنمایی برگزیده می شوند.

یعنی افراد برای راهنما شدن در کنگره ۶۰ باید کنکور بدهند؟ سوالات این آزمون از چه منابعی است؟


دقیقا همینطور است. در کنگره ۶۰ رسیدن به مرحله راهنما شدن تابع مقررات و شرایط خاصی است و هر کسی به صرف اینکه مسافر شده و از اعتیاد رهایی یافته نمی تواند راهنما شود. سوالات آزمون کمک راهنمایی از منابع، کتابها، جزوات و سی دی های آموزشی که در کنگره ۶۰ تهیه و تدوین شده استخراج می شود.

 

کتابهای شما از منابع خارجی ترجمه شده یا تالیف خود اعضای جمعیت است؟


ما در زمینه منابع تئوری خودکفا هستیم و کتاب یا جزوه ترجمه در اختیار اعضا قرار نمی دهیم. کنگره۶۰ یک راه و روش بومی و داخلی برای رهایی از اعتیاد پیشنهاد می کند و این یکی از تفاوتهای عمده ما با سایر تشکل های همسو است. با احترام تمام به سایر تشکلهایی که در این زمینه فعال هستند، باید دانست روش اغلب آنها برگرفته از منابع خارجی است و کتابهایی که در این زمینه دارند ترجمه ای از منابع بیگانه با فرهنگ و اندیشه ایرانی است. برای توضیح بیشتر باید عرض کنم کتابهای ما عمدتا به بحث جهانبینی می پردازد و برای آشنایی بیشتر با روش و مرام فکری کنگره ۶۰ توصیه می کنم اهالی رسانه همچون شما و هر کسی که در حوزه بهبودی از اعتیاد فعالیت می کند یا به نوعی با این معضل سروکار دارد، آنها را مطالعه کند.

 

ساختار فعلی جمعیت کنگره ۶۰ از ابتدا وجود داشته یا حاصل تکامل تدریجی است؟


این ساختار به شکل فعلی از ابتدا وجود نداشت . کلیات این ساختار در ذهن مهندش دژاکام که بنیان گذار این انجمن هستند وجود داشت اما با رشد انجمن و پیدایش مسائل و چالش های جدید ساختار هم تکامل بهتری پیدا کرد و به شکل امروزی درآمد. مطمئنا با توجه به رشد سریعی که کنگره ۶۰ در سالهای اخیر داشته در سالهای آتی نیز ساختار ما دچار تحولاتی خواهد شد که این موضوع از هم اکنون قابل پیش بینی است.




من مرور گذرایی بر اصول جهانبینی کنگره ۶۰ که در ۱۴ وادی شما منعکس شده است داشته ام. به نظر می رسد این اصول به زبان و ادبیاتی طرح شده اند که زیاد با سطح دانش عمومی اجتماع همخوانی ندارد. آیا بهتر نبود اصول خود را بدون پیچیدگی و با ادبیاتی ساده تر بیان می کردید؟


من با نظر شما در مورد پیچیدگی ادبیات مورد استفاده در ۱۴ وادی کنگره ۶۰ موافق نیستم. به نظر من این اصول با زبانی ساده در پی القاء معانی بزرگی هستند. شاید چون شما مطالعه عمیقی در ۱۴ وادی کنگره ۶۰ نداشته اید به چنین برداشتی رسیده اید.

 

به بحث راگبی برگردیم، پیش بینی شما از آینده راگبی در ایران چیست؟ آیا ایران می تواند در این رشته ورزشی به پیشرفت و رشد خوبی برسد؟


پیشرفت راگبی در فضای فعلی ورزش کشور خیلی سخت است چون نه حمایت چندانی از سوی دولت از این رشته می شود و نه در میان مردم به اندازه کافی شناخته شده است. همان طور که می دانید در دنیا و مخصوصا کشورهای آمریکای شمالی این ورزش محبوبیت زیادی دارد. لیگ حرفه ای منظم و اسپانسرها و پوشش تلویزیونی مناسب مسابقات در آنجا راگبی را به یک رشته موفق و پول ساز تبدیل کرده است که علاقه مندان میلیونی دارد. در ایران راگبی یک رشته نوپا است و حرکت و پیشرفت آن نیاز به حمایت دارد. من چندبار به آقای آقابیگ پیشنهاد کرده ام برای آشنایی مردم برای راگبی حرکتهای خلاقانه انجام بدهیم و مثلا بین دو نیمه بازی های مهم لیگ برتر فوتبال، یک بازی ۱۰ دقیقه ای نمایشی راگبی برگزار کنیم. این قبیل کارهای می تواند جای راگبی را به تدریج در میان مردم باز کند و وقتی این ورزش در میان مردم گل کرد دیگر راه پیشرفت و توسعه آن هموار می شود. 

و سخن پایانی ...

به تمام افرادی که با معضل و بیماری خانمان سوز اعتیاد دست به گریبان هستند عرض می کنم رهایی از این بیماری ممکن است و این فرصت در جمعیت کنگره ۶۰ به رایگان و بدون در نظر گرفتن سن، مذهب، جنسیت ،  سواد، سابقه، نوع و مدت زمان مصرف فراهم می باشد. برای شروع این مسیر تنها کافیست فرد بیمار برای درمان خود تمایل و جدیت داشته باشد. اگر این تمایل و جدیت وجود داشته باشد رسیدن به بهبودی از بیماری اعتیاد و حتی رسیدن مدارج بالای علمی و ورزشی میسر می شود و این واقعیتی است که ما آن را در کنگره ۶۰ با ایمانی راسخ به خداوند محقق کرده ایم.
منبع :باشگاه راگبی کنگره 60






نوع مطلب : مصاحبه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 6 آذر 1392 08:12 ق.ظ
سلام.
ورزش مکمل درمان است..
کنگره واعضای ورزشکار آن بهترین هستند...
به امید پیشرفتهای روزافزون....

چهارشنبه 6 آذر 1392 08:11 ق.ظ
سلام.
ورزش مکمل درمان است..
کنگره واعضای ورزشکار آن بهترین هستند...
به امید پیشرفتهای روزافزون....

دوشنبه 4 آذر 1392 06:09 ب.ظ
سلام:
شنبه 2 آذر 1392 02:51 ب.ظ
خدا قوت .بهترین آرزوها را برای شما از خداوند خواستارم.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :